“..อาตมาเข้าไปพักรักษาตัวในตึกแห่งหนึ่งในโรงพยาบาล นอนพักตอนกลางวัน พอเคลิ้มหลับก็เหมือนมีคนมานอนด้วย มีความสัมผัสว่าเป็นเนื้อคน ปรากฏว่าเป็นผู้ชาย ต่อมาวันรุ่งขึ้นก็มานั่งคุยด้วย ก็เลยถามว่า “เมื่อวานนี้มาใช่ไหม” ตอบว่า “ใช่ครับ” ถามว่า “ทำไมมาทำแบบนี้ ถ้าคนอื่นเขาอยู่ไม่ได้นะ นี่ฉันไม่เป็นไร” เขาบอกว่า “ผมตายที่เตียงนี้ครับ” ก็ถามว่า “ทำไมมา ยุ่งที่นี่ ฉันจะนอน” เขาบอกว่า “เขามาเพื่อให้ทราบและมีความประสงค์อยากขอความช่วยเหลือ” ก็เลยบอกว่า “ทีหลังจะขอความช่วยเหลือใคร ก็บอกเขาตรงๆ ประการแรกก่อนที่จะเข้ามา ทำให้เขาไม่กลัวก่อน อย่างฉันนี่ทำอย่างไรก็ไม่กลัวแน่ มีทางเดียวฉันกลัวตัวฉันเอง” เขาถามว่า “กลัวแบบไหน” ตอบว่า “กลัวว่าฉันโมโหจับสองขาแกฟาดน่ะซิ” บอกว่า “อย่าเพิ่งครับๆ” แล้วนั่งยองๆ เลย บอก “เอาไปๆ อยากได้ก็ให้โมทนา” เขาโมทนาแล้วก็หายไป การที่เขาเข้าไปอย่างนั้น คนที่อยู่ในนั้นต้องมีบุญ
ทีนี้เขาจะบอกก็ไม่ได้ยิน มาพูดด้วยก็ไม่ได้ยิน มาให้เห็นก็ไม่เห็น ก็เลยทำให้รู้ ถ้าเราเห็นอย่างนี้ไม่ต้องรอทำบุญทำกุศลแล้วค่อยอุทิศส่วนกุศลไปให้ เพราะบุญที่เราทำมันมีแล้ว ผีนี่เขามีความฉลาด เขารู้ว่าบุญเรามี ให้อุทิศส่วนกุศลตรงให้กับเขาเลย ไม่ต้องเสียเงินอีก..”
