เรื่องที่ ๘๕ ตายจากเด็กหญิงอายุ ๔ ขวบ ไปรออยู่ที่สำนักพระยายมราชแล้วไปเกิดเป็นนางฟ้าบนแดนสวรรค์

“..พระท่านบอกให้ไปที่สำนักพระยายมราชด้วยกัน  เมื่อไปถึงแล้วท่านพระยายมราชก็รายงานว่า  “มีคนที่มีความสำคัญอีกคนหนึ่ง” ถามท่านว่า “คนนั้นเป็นใคร” ท่านก็นำเด็กหญิงตัวเล็กๆ  ขาวโปร่ง รูปร่างหน้าตาดี อายุ ๔ ขวบออกมา ท่านบอกว่า “เด็กหญิงคนนี้เป็นโรคท้องร่วงตายเมื่อวานนี้เอง” เมื่อนำเด็กหญิงคนนี้มาแล้วเด็กก็เข้าไปกราบพระ เธอไหว้เรียบร้อย จริยาดีมาก สงบเสงี่ยมเรียบร้อย แล้วหันมาไหว้อาตมาพร้อมกับไหว้เทวดาทั้งหลาย

หลังจากนั้นก็ถามเด็กหญิงคนนี้ว่า “หนูเกิดที่ไหน”  เธอก็ตอบว่า “เกิดไม่ไกลจากวัดท่าน  ระยะทางไม่เกิน ๑๐๐ กิโลเมตร” ถามว่า “หนูเป็นโรคอะไรตาย” เธอตอบว่า “เป็นโรคท้องร่วงตาย” ถามว่า “ขณะที่ตายหนูคิดอะไร” เธอตอบว่า “หนูเคยไปถวายสังฆทานกับแม่ หนูเคยไปเจริญพระกรรมฐานกับแม่”

พอเธอพูดอาตมาก็นึกขึ้นมาได้  ภาพเด็กเล็กๆ อายุประมาณ ๔ ปี ท่าทางสุภาพเรียบร้อย  ทำงานทุกอย่างเรียบร้อยมาก  ไม่มีอะไรต้องเตือนกัน  คิดว่าหนูน้อยคนนี้ทำไมอายุน้อยนัก  จึงถามว่า  “เวลาที่หนูจะตายหนูคิดอะไร”  เธอบอกว่า  “ก่อนป่วยชอบเจริญพระกรรมฐานไปเที่ยวโน่นเที่ยวนี่  แต่เวลาป่วยจริงๆ ก็นึกไม่ออก ท้องเดินมาก มันร้อนในท้องและก็ปวดท้องมาก  จิตก็คิดอยู่แต่ปวดท้องอย่างเดียว เมื่อเวลาจะตายได้ยินเสียงตึงตึงโครมคราม  ตกใจนิดหนึ่ง  จิตก็ออกจากร่าง เห็นลุงทั้ง ๔ องค์ไปยืน ลุงคนหนึ่งอุ้มหนูบอกว่า ไปกับลุงเถิด  ลุงจะมารับไป  ลุงใจดีอุ้มหนู หนูก็กอดคอลุง ลุงก็นำมาหาลุงใหญ่ แล้วลุงใหญ่ให้ไปพักตรงโน้นในกลุ่มคนที่พัก  ไม่ใช่พักแบบทรมานคือ ไม่มีโซ่ไม่มีตรวน เป็นอิสระทุกอย่าง มีความสุขพอสมควรแต่ไม่มีอาหารกิน”

อาตมาถามพระท่านว่า “เด็กคนนี้มีความสำคัญหรือ” ท่านบอกว่า “มีความสำคัญมากเพราะเด็กคนนี้ถ้าอยู่เป็นมนุษย์ต่อไปเบื้องหน้า ก็จะสามารถตัดสังโยชน์ ๕ ได้ แต่ที่จำเป็นต้องตายเพราะบุญช่วยให้ตาย” พอท่านตรัสแบบนั้นจึงกราบเรียนถามว่า  “เป็นเพราะอะไร  บุญช่วยน่าจะมีชีวิตอยู่นาน”

บุญช่วยบุญ

ท่านก็บอกว่า “บุญช่วยบุญคือ  ที่สามารถจะตัดสังโยชน์ได้มันมี  ๒  ประการคือ

๑) อานิสงส์เต็มพร้อมในการตัดสังโยชน์       ๒) เธอขาดอธิษฐานบารมี

ถ้ามีอธิษฐานบารมี หวังตั้งใจเพื่อพระนิพพานมาในชาติก่อนไว้เสมอๆ  เธอจะยังไม่ต้องตาย  เพราะว่าเธอสามารถอยู่ตัดสังโยชน์ได้ แต่ว่าเธอขาดอธิษฐานบารมี ในเมื่อขาดอธิษฐานบารมีรูปร่างหน้าตาเธอก็สวย  ทรวดทรงก็ดี  จริยาก็เรียบร้อย  ฐานะบิดามารดาก็ดี  ย่อมเป็นที่ต้องตาต้องใจของคน  ฉะนั้นกามคุณสามารถจะเบียดเบียนเธอ  ซึ่งจะไม่มีโอกาสตัดสังโยชน์ได้  ในเมื่อบุญใหญ่เห็นว่ามีความสำคัญอย่างนี้เข้ามาตัดให้เธอตาย”

ถามว่า “เธอตายแล้ว เธอสามารถจะตัดสังโยชน์ ๕  ประการใช่ไหม”

ท่านก็บอกว่า “ตัด ๕ ได้แล้วก็ตัด ๑๐ ได้ด้วย เพราะการเกิดเป็นเทวดาหรือเป็นพรหมก็ตาม มีโอกาสที่จะบำเพ็ญกุศลต่อ  เทวดากับพรหมฟังเทศน์จากพระอริยเจ้าก็ตาม ฟังเทศน์จากพระพุทธเจ้าก็ตามบรรลุมรรคผลนับไม่ถ้วนมากกว่าคน เด็กคนนี้ตายเพราะกำลังกุศลสนับสนุน จึงมีความจำเป็นต้องมารับ  และการมารับวันนี้ก็มาครบถ้วน  อย่างฉันเป็นต้นศาสนา (หมายถึงพระพุทธเจ้า)  ก็มารับ พระอริยสาวกที่เป็นอรหันต์ก็มามาก  เป็นสกิทาคามีก็มาก  เป็นพระโสดาบันก็มา  เป็นเทวดาหรือพรหมฌานโลกีย์ก็มาก  รวมความว่ามาพร้อมกันหมด  บุญเธอใหญ่จึงต้องมากัน  ในเมื่อเธอเป็นนางฟ้า  บุญบารมีนี้จะส่งผลให้เธอเป็นคนที่ไม่ประมาท  จะสามารถปฏิบัติตัดกิเลสเป็นสมุจเฉทประหารได้..”