เรื่องที่ ๘๒ ชายเจ้าชู้ถูกฆ่าตายไปรออยู่ที่สำนักท่านพระยายมราชแล้วไปเป็นเทวดาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงสเทวโลก

 “..วันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๓๑ เวลา ๖.๐๐ น. วันนี้ท่านลุงพุฒินุ่งผ้าพื้นโจงกระเบนเป็นผ้าไหมสวยมาก ท่านมาตามอาตมาให้ไปที่สำนักงานของท่านเพราะมีเรื่องด่วน  อาตมาจึงตามท่านลุงไป พอไปถึงท่านพระยายมราชก็เข้าประจำที่  ท่านเรียกชายคนหนึ่งเข้ามา ขอสมมติว่าชื่อนายจันทร์  การสอบสวนคนนี้แปลกเพราะไม่ผ่านเจ้าหน้าที่สอบสวน  ท่านลุงเรียกมาหาท่านโดยตรง คงจะเป็นเพราะเวลาน้อย  ชายคนนี้ผอมหน้าตาซีดเซียว  ท่าทางอิดโรยมาก  ตอนหลังการสอบสวนแล้วชายผู้นี้ทำภาพเมื่อเป็นมนุษย์ให้ดู  เป็นชายล่ำสัน ผิวเนื้อสองสีค่อนข้างขาว  มีขี้แมลงวันขนาดเล็กมากอยู่ระหว่างคิ้วทั้งสองแต่ใกล้คิ้วขวามาก เรื่องไฝหรือขี้แมลงวันใกล้คิ้วขวานี้เป็นสัญลักษณ์บอกว่า เป็นคนที่ได้รับความเมตตาจากผู้หญิงมาก ตามีเสน่ห์หรือตาเจ้าชู้มองหญิงแล้ว หญิงงงทุกราย  ชายคนนี้ก็มีกรรมอย่างนี้เหมือนกัน เธอตายเมื่อวันที่  ๑๗ สิงหาคม ๒๕๓๑  บ้านอยู่อีสานแต่มาทำงานกรุงเทพฯ  ตายเพราะอุบัติเหตุคือถูกตียัดกระสอบตาย เพราะความมีเสน่ห์ของเธอ  ปกติสาวชอบมาหาเธอก็เมตตาทุกราย

และที่เหตุร้ายเกิดขึ้นถึงตายก็เพราะไปยุ่งกับสาวคือ เมียของนายเข้าถึงต้องตายและศพก็ถูกยัดใส่กระสอบฝังดินกลางทุ่งนาไกลตาคนไปพบเห็น เสน่ห์มากก็มีภัยอย่างนี้ อาตมาถามเธอว่า “ทำไมทำรุ่มร่ามอย่างนี้”  เธอตอบว่า “เห็นใจหญิงเธอมีความต้องการ  ถ้าไม่ได้ตามความประสงค์เธอก็กลุ้ม”  ถามว่า “เข้ามากรุงเทพฯ ทำงานอะไร” เธอตอบว่า “ทำทุกประเภท ก่อนตายทำงานรับจ้างเป็นงานก่อสร้าง  นายเธอไม่ใช่ผู้รับเหมาแต่รับช่วงของงานมา เห็นจะเป็นหัวหน้าหน่วยงาน  นายเอาเธอไปใช้ที่บ้าน เห็นทำงานคล่องและสุภาพเรียบร้อย  ความสุภาพและงานดีทำให้เป็นคนมีเสน่ห์  หญิงในบ้านทุกคนเมตตามีความสุข  ในที่สุดเมียนายก็เมตตาด้วยเป็นเหตุให้ได้เงินใช้มากขึ้นเพราะเมียนายเมตตานี้เอง  ในที่สุดก็กลายเป็นผี”

เมื่อท่านลุงเรียกเข้าไป รูปร่างหน้าตาของเธอเลอะเทอะเหมือนถูกทุบตีแบบยับเยิน ท่านลุงถามว่า “เอ็งชอบไปยุ่งกับลูกเขาเมียเขาใช่ไหม” เธอตอบว่า “ใช่” ท่านลุงถามว่า “ทำไมถึงทำเช่นนั้น” เธอตอบว่า “เห็นใจหญิง เมื่อเธอมาหาแล้วก็ไม่อยากให้เธอผิดหวัง” ท่านลุงบอกว่า “เอ็งมีบาปแต่เวลาเอ็งไปฝึกพระกรรมฐาน เอ็งบอกให้ข้าเป็นพยานทุกคราว  ต่อไปถ้าขอให้ข้าเป็นพยานละก็ จงอย่าทำบาปนะ มันผิดระเบียบของเขา แต่เมื่อให้เป็นพยานก็จะเป็นพยานให้ ท่านพูดต่อไปว่า

ลูกศิษย์ที่ใจบุญแต่เจ้าชู้

๑) เสาร์ อาทิตย์ จันทร์ ต้นเดือน เอ็งไปรับศีลแปดและปฏิบัติศีลแปดตลอด ๓ วันใช่ไหม เธอตอบว่า “ใช่”

๒) เธอถวายสังฆทานถังเล็กถังละ ๑๐๐ บาท รวม ๑๗ ถังใช่ไหม เธอตอบว่า “ใช่” จากนั้นภาพสังฆทานถังเล็กก็ปรากฏตั้งเป็นแถว

ท่านลุงบอกว่า “เท่านี้พอแล้วเอ็งดีมาก แต่เอ็งทำบาปวันอื่นนอกจากนั้นเล่นกาเมนอกบ้านทุกวัน เอ็งมีบาปมาก เอ็งเคยฆ่าปลา กบ เขียด งู ไก่ โกหกก็เก่ง พบสาวโสดหรือสาวมีผัวรูปร่างต้องใจเมื่อไรเป็นโกหกทุกที กลับมาบ้านยังโกหกเมียอีก ลักขโมยเธอไม่เป็น สุราเมรัยดื่มนิดหน่อย  แต่มันก็เป็นบาปเขาต้องเอาลงนรก”

พอท่านลุงพูดจบ เธอทำท่าจะล้ม ท่านลุงเตือนให้ยืนตรงๆ แล้วบอกว่า “ข้ายังพูดไม่จบเลยทำท่าจะตายแล้ว ให้พูดจบก่อนซิ” แล้วท่านก็พูดต่อไปว่า “เมื่อเอ็งให้ข้าเป็นพยานบุญ ข้าก็ต้องเป็นและเบิกความให้ ข้าเป็นพยานให้แล้ว ถวายสังฆทานและรักษาศีลแปดเดือนละ ๓ วัน ศีลขาดเดือนละ ๒๗ วัน เจริญพระกรรมฐานเดือนละ ๓ วัน ทำกาเมเดือนละ ๒๗  วัน ไม่เลือกกลางวันหรือกลางคืน  ในเมื่อมีอารมณ์เศร้าหมองสลับกับอารมณ์แจ่มใส  บุญอย่างนี้ปกติไปอยู่ชั้นนิมมานรดี  แต่เพราะศีลขาดมากกว่าศีลดี  จิตผ่องใสน้อยกว่าจิตเจ้าชู้  วิมานเอ็งอยู่แค่ดาวดึงส์ เอ็งไปรับผลของความดีก่อนตามกำลังบุญของเอ็งก็แล้วกัน” เมื่อเธอได้ฟังอย่างนั้น รู้สึกว่าร่างกายผ่องใสขึ้นทันที สวยขึ้นๆ ในที่สุดก็แต่งกายเป็นเทวดาสวยงามมาก ท่านลุงจึงให้เทวทูตนำไปสั่งที่วิมานของเธอ

เมื่อเสร็จภารกิจของท่านลุงแล้ว  ท่านก็มาพูดว่า  ที่ท่านไปตามอาตมามาในยามเช้าก็เพราะ ชายผู้นี้เนื่องกับอาตมาคือเป็นลูกศิษย์ที่ใจบุญแต่เจ้าชู้..”