มงคลที่ ๓๗ "ความไม่ยินดี"

อีกข้อหนึ่งท่านว่า วิรชํ เอตมฺมํคลมุตฺตมํ ความไม่ยินดีเอาละซิ เฮอะ ความไม่ยินดี มีความสุขที่สุด ถูก คำว่าไม่ยินดีในที่นี้หมายความว่าไม่ยินดีในความเกิด ไม่ยินดีในความอยาก เอาเสียยังงี้ก็แล้วกัน รวมความว่าธรรมใด ๆ เป็นส่วนดี คือ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุขมันโผล่ขึ้นมาไม่ยินดีเลย

ไอ้ข้อต้นก็มีอะไร เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์ เกิดขึ้นมาไม่ยินร้ายเลย จิตสบาย ๆ ไม่เห็นจะมีอะไร ถูก ท่านว่าถูก คนอ่านเห็นว่าถูกหรือไม่ถูกก็ไม่ทราบ เป็นอันว่าจิตที่ไม่ยินดีในโลกธรรมทั้ง ๘ ประการ นี่ความจริงพระองค์มุ่งหมายเพียงแค่นี้ คนที่ไม่ติดโลก แล้วก็ถึงนิพพานเท่านั้น ก็มีอยู่ ๒ ตัวแค่นี้ ไอ้ตัวติดก็คือตัวอยาก ถ้ามันไม่อยากเสียแล้วมันก็ไม่ติด ในเมื่อโลกธรรมมันกระทบไม่หวั่นไหวมันไม่ติดแล้ว ไอ้ตัวยินดียินร้ายมันจะโผล่มาจากไหน ๚ะ