“..ชายชาวจีนผู้หนึ่งมีอาชีพฆ่าหมูและก็เอาไปขาย พอตอนแก่มีคนบอกว่า “ตายแล้วจะตกนรก” แกก็เลยใส่บาตรทุกวัน  ก่อนจะใส่บาตรทุกครั้งแกจะยกมือไหว้พระสงฆ์ก่อนและจะท่องคาถา  นะโมตัสสะ นะโมตัสสะแล้ว ก็ใส่บาตร  ทีนี้พอตอนจะตายแกเห็นยมทูตมา แกก็ว่า “นะโมตัสสะ” ปรากฏว่ายมทูตเผ่นไปเลย เวลานั้นจิตเขาเป็นกุศล  อกุศลจึงเข้าไม่ได้  ถ้ายมทูตมานี่ยังไม่แน่จะลงนรกหรือไม่ต้องไปสอบสวนก่อน  ถ้าแกนึกนะโมตัสสะได้  ท่านพระยายมราชก็ปล่อยให้ไปสวรรค์ก่อน แต่ในเมื่อแกว่า นะโมตัสสะ ตอนก่อนจะตาย  ท่านจึงปล่อยให้ไปสวรรค์ทันที..”