“..สมัยที่อาตมาออกธุดงค์แบบอุกฤษฏ์ในป่าศรีประจันต์ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ได้มีนางฟ้าหลายองค์ปลอมตัวเป็นชาวบ้านมาใส่บาตรทุกวัน อาตมาบอกกับนางฟ้าทั้งหลายที่มาว่า “ว่างๆ ก็มาคุยกันและก็ไม่ต้องปลอมตัวกันมา มาเป็นนางฟ้าไปเลย” และก็ถามว่า “ทำบุญแบบไหนจึงมาเกิดเป็นนางฟ้าอย่างนี้จะได้ไปเล่าให้ชาวบ้านเขาฟัง” นาง ฟ้าก็ตอบว่า “คนที่อยู่ใกล้เคียงกับวัดท่านมาเป็นนางฟ้าที่มานี่ก็มีนะ” จึงถามว่า “เป็นอะไรตาย” เธอตอบว่า “เป็นไข้ตาย” และได้เล่าให้ฟังว่า “สมัยที่มีชีวิตอยู่เป็นคนใส่บาตรเสมอ อาศัยการใส่บาตรกับท่าน ฉันก็ไม่รู้ว่าเวลาใส่บาตรท่านภาวนาอิติปิโสฯ และก่อนจะตายฉันเห็นภาพพระพุทธเจ้าเด่นชัดมาก” และพระท่านก็บอกว่า “เธอใส่บาตรกับพระที่ภาวนาอิติปิโสฯ จะไปนรกไม่ได้ต้องไปสวรรค์” เมื่อตายแล้วฉันก็ไปอยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงสเทวโลก ถามว่า “โยมชื่ออะไร” เธอก็ตอบว่า ฉันชื่อภู คนบางนมโครู้จักคนชื่อภูทุกคนในสมัยนั้น..”