เว็บไซด์นี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่พระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
โดยถ่ายทอดตามแนวทางที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชพรหมยานได้เมตตาสอนไว้

มงคลข้อที่ ๑๔ พระบาลีมีว่า อนากุลา จ กมฺมนฺตา เอตมฺมํคลมุตฺมมํ ท่านกล่าวว่า คนที่จะมีความสุขเพราะการงานไม่คั่งค้าง จัดว่าเป็นอุดมมงคล คนที่มีการงานทุกอย่างไม่คั่งค้างนี้มีความสุข นี่หมายความว่าคนทุกคนที่เกิดมาแล้ว ถ้าจะหาความสุขอีกด้านหนึ่ง คือว่าคนทุกคน ต้องมีงานที่ทำ มีหน้าที่ทำกิจการงานทุกอย่างตามที่ตนจะพึงมีไม่ว่างานอะไรทั้งหมดที่เราได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชาก็ดี หรือเป็นหน้าที่ที่เราจะต้องจัดหาก็ดี งานทั้งหมดนี้อย่าให้มันค้าง ตั้งใจทำงานด้วยดี ทำให้เสร็จทันเวลาแล้วก็เสร็จก่อนเวลา เมื่อกิจการใด ๆ ก็ตามที่เราทำเสร็จสิ้นไปไม่คั่งค้าง ความสบายใจมันก็เกิด เพราะเวลาที่เราจะพักเราจะผ่อน เราจะนอน งานมันไม่ตามเข้าไปในมุ้ง แล้วคนที่ทำงานไม่เสร็จปล่อยให้งานค้างวันค้างคืน เวลากลับบ้าน หรือเวลาพักผ่อน เวลาที่เราจะเข้านอนงานมันตามเข้าไปในมุ้งด้วย พอล้มตัวลงนอน หายเหนื่อย จิตใจมันก็คิดถึงการงาน ความสุขใจมันก็ไม่มี นี่ ว่าถึงความสุขใจของตัวเราเอง

ตานี้ ไอ้ความสุขใจของเรานี่ มันก็เกี่ยวถึงประเทศชาติแล้วก็เกี่ยวถึงโลก เพราะว่าคนทุกคนทั้งโลกนี่ ถ้าทุกคนมีความขยันหมั่นเพียรรู้จักหน้าที่ของตัว งานอันใดที่ได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชาก็ดี หรือว่าเป็นผู้บังคับบัญชาที่จะต้องสั่งงานให้บุคคลผู้ใต้บังคับบัญชาทำก็ดี หรือว่าเราทำหน้าที่ของเราโดยเฉพาะเป็นงานอิสระก็ดี พิจารณาดูว่าวันนี้งานอะไรบ้าง ที่มีความสำคัญ หรือว่างานทุกอย่างที่จะต้องทำ ให้มันเหมาะสมกับกิจการงานที่จะต้องทำ หรือว่าได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา หรือว่าเรามีหน้าที่ในการสั่ง ว่างานอะไรบ้าง ที่เราควรจะสั่งให้บุคคลในใต้บังคับบัญชาทำ งานทุก ๆ อย่างนั้น เราทำ เราปฏิบัติไม่คั่งค้างเสร็จสิ้นไปด้วยดี ถ้ากิจการงานที่ทำนี้ ทุกคนมีกิจการงานไม่คั่งค้างทั้งโลกแล้ว ท่านจะเห็นว่าโลกนี้มีความสุขหรือมีความทุกข์ นี่พระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้ทำแต่เฉพาะบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ถือว่าชาวโลกทุกคนถ้าต้องการมีความสุข หวังความเป็นอุดมมงคล คือว่าต้องการมงคลให้เกิดขึ้นแก่ตน ถ้าทุกคนทำงานทุกอย่างไม่คั่งค้าง ไม่หลีกเลี่ยง ร่มไม่กาง เป็นอันว่าไม่หนีงาน ไม่กักงานเข้าไว้งานทุกอย่างทำได้ดีครบถ้วนทุกประการ นี่คนทุกคนก็มีแต่ความสบายใจ ผู้บังคับบัญชาที่จะต้องสั่งก็ตั้งใจสั่งงานได้ดีครบถ้วนสบายใจไปได้หนึ่งละ ว่าหนึ่ง เราเป็นผู้สั่ง สั่งงานแล้วผู้รับสนองงานก็ปฏิบัติงานนั้นครบถ้วนทุกประการ เมื่อผู้บังคับบัญชาทราบว่า เราทำงานครบถ้วน แล้วก็ด้วยดีเขาก็จะดีใจภูมิใจว่าบุคคลใต้บังคับบัญชาของเราเป็นคนดี เรื่องการพิจารณาความดีความชอบมันก็ติดตามมา แล้วบุคคลผู้ใต้บังคับบัญชา ถ้างานไม่คั่งค้าง เวลาพักงานก็ไปนอนสบาย ผลที่จะพึงได้ก็คือความสุขใจ งานไม่ตามเข้าไปในมุ้ง และยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่พึงได้จะติดตามมาเพราะความดี ก็คือรางวัลความดี สำหรับท่านที่ทำงานตามหน้าที่ของตน เมื่องานของตนไม่คั่งค้าง ก็มีความสุขใจ ผลที่จะพึงได้จากผลงานก็ครบถ้วนบริบูรณ์ นี่ ถ้าทุกคนทั้งโลกทำเหมือนกันหมดอย่างนี้ ท่านคิดว่ามันเป็นความดีหรือความชั่ว มันเป็นความสุขหรือความทุกข์ มานั่งนอนช่วยกันคิด อ่านไปแล้วก็คิดไปด้วย ถ้าเห็นว่ามันเป็นความสุขนี่พูดกันว่าคนเต็มคนสักหน่อยนะ ถ้าคนล้นคน หรือคนหย่อนกว่าคนนี่ ไม่พูดด้วยหรอก เพราะพูดเท่าไรแกก็ฟังไม่รู้เรื่อง ถ้าเห็นว่ามันเป็นความสุข แล้วเราก็มานั่งนึกดูว่า ศาสนาขององค์สมเด็จพระประทีปแก้วที่เขาร่ำลือกันบอกว่า ศาสนานี่เป็นกาฝากของโลกเป็นจุดถ่วงของโลกนี่มันเป็นความจริงหรือความไม่จริง

เอาละเท่านี้ ขอฝากไว้เพียงเท่านี้นะ มงคลนี้ว่าเท่านี้พอแล้วเพราะไม่ต้องไปนั่งยกตัวอย่างให้รำคาญใจ ๚ะ

ห้องสมุดธรรมะ